{"id":111694,"date":"2021-11-03T11:53:51","date_gmt":"2021-11-03T11:53:51","guid":{"rendered":"https:\/\/suriname.nu\/surinamenieuws\/?p=111694"},"modified":"2022-01-06T11:25:25","modified_gmt":"2022-01-06T11:25:25","slug":"meerzorg-anno-1929","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/suriname.nu\/surinamenieuws\/meerzorg-anno-1929\/","title":{"rendered":"Meerzorg anno 1929"},"content":{"rendered":"\n

Verslag in De West op\u00a0 20-09-1929<\/strong><\/span><\/p>\n

De Gouverneur had heden een twaalftal personen uitgenoodigd (ambtenaren, statenleden en persmuskieten) om met Zijne Excel lentie een fietstocht te maken door de vestigingsplaats Meerzorg.<\/p>\n

\nHet was een warme karwei maar een fris briesje veraangenaamde den tocht, die overigens vol afwisseling was. Eerst werd de weg haar Jagtlust opgereden. Daarna sloeg men zijpaden in. Telkens was het: afstappen! Nu eens om een sluis te zien (Meerzorg bezit niet minder dan drie sluizen.) Dan weder om rijstvelden te bewonderen.<\/p>\n

\"\"De oogst belooft dit jaar goed te worden. De geruchten, dat de jongste onweders kwaad zouden hebben gedaan blijken gelukkig overdreven. Verder werden pelmolens bezocht, waarvan, menen wij, de vestigingsplaats er reeds een zevental kent. Ook was er gelegenheid om de primitieve wijze van rijst dorsen gade te slaan, met drie ossen ineen tredmolen, terwijl een niet minder primitieve inrichting werd bewonderd om sap te persen uit suikerriet, door middel vaneen hefboom en stok.<\/p>\n

De verschillende aanplantingen, niet het minst die van koffie, maken den indruk goed aan te slaan. Natuurlijk moest ook de open school worden bezocht, die een model van zuinigheid mag heten wat betreft de eenvoudige, en toch voor de tropen zeer voldoende inrichting, terwijl een geschilderde kaart der kolonie aan den wand, toonde hoe men zich kan behelpen zonder atlassen. Interessant was verder het bezoek aan het punt (vlak tegenover den zaagmolen Swijt) waar men bezig is de palen in te heien voor de brug van de nieuwe veerpont.<\/p>\n

\"\"
\nHier zal, wegens de modderbank, een brug van 85 meter lengte moeten worden gebouwd. Bij den aanvang van den tocht gaf de Gouverneur, met behulp vaneen plattegrond, enige toelichtingen. Zijne Excellentie verklaarde Meerzorg als een geslaagde vestiging te beschouwen. Er zijn daar een 2500 personen gevestigd, die begonnen zijn als volmaakt bezitlozen.<\/p>\n

Thans hebben velen hunner koeien, huizen en andere kapitaalwaarden. Zij hebben hun bestaan en men kan zelfs vaneen zekere welvaart spreken.<\/p>\n

Zestig opwonenden zijn aangeslagen in de huurwaarde belasting, waaruit blijkt, dat zij vrij goede woningen bezitten ongeveer dertig zijn aangeslagen inde inkomstenbelasting, terwijl er waarschijnlijk nog velen aan dien aanslag ontsnappen.<\/p>\n

Ook als arbeidsreservoir voor naburige plantages, beantwoordt Meerzorg aan de verwachtingen. Er zijn tijden, dat de naburige plantages er wel een honderd arbeidskrachten kunnen betrekken.<\/p>\n

Natuurlijk mag men met dit resultaat nog niet tevreden zijn. De kleine landbouw in Suriname is nog jong en voor verbetering vatbaar. Hij is nu ongeveer in het stadium waarin de Java land bouw een kwart eeuw geleden verkeerde. Een meer doeltreffende wisselbouw kan de inkomsten verhogen. Inde richting van export kan ook meer gedaan worden.<\/p>\n

Bijvoorbeeld door uitbreiding der rijstcultuur, die zich veelbelovend laat aanzien. Er zijn een 25000 koffiebomen op Meerzorg, merendeels nog jong. Ook is wellicht de suikerrietteelt onder de kleine landbouwers uit te breiden.<\/p>\n

Zouden zij genoeg produceren voor eigen verbruik in de kolonie, dan zouden daardoor een 15000 zakken plantage suiker vrij komen voor export. Men is er dus nog niet, maar wij zijn op den goeden weg en het reeds bereikte geeft reden tot tevredenheid.<\/p>\n

De Gouverneur bracht hulde aan hen onder wier leiding de vestigingsplaats zich aldus heeft mogen ontwikkelen, inde eerste plaats de opzichter Chundro en de district commissaris.<\/p>\n

 <\/p>\n\n

<\/p>\n\n

Wij veroorloven ons deze korte schets van den Gouverneur aan te vullen met nog enkele andere gegevens van Meerzorg, die groote vestiging vlak over Paramaribo, waarvan echter de meeste stadsbewoners zoo weinig afweten. Meerzorg heeft als zovele oude plantages in Suriname een interessante geschiedenis.<\/p>\n

Het belangrijkste geschiedkundig feit is wel, dat in 1712 de Franse vloot die onder admiraal Cassard een tweeden inval deed in Suriname, Meerzorg uitkoos tot hoofdkwartier. Bij den eersten inval hadden de Fransen de stad Paramaribo aangevallen, doch stuitten op een onverwacht hardnekkige verdediging.<\/p>\n

Toch deden zij een energieke poging om het fort Zeelandia in te nemen. De eerste matrozen die buiten boord stapten, om te landen, zakten echter tot hun buik in den modder. En van den wal uit werd met zoveel vuur geschoten, dat de Fransen moesten afdeinzen Enige maanden later keerde Cassard terug en volgde nu een andere tactiek. Onder begunstiging der duisternis voer de vloot Paramaribo voorbij.<\/p>\n

\"\"
Jacques Cassard geboren 30 September 1679 in Nantes \u2013 overleden in 1740 in Ham) was a French naval officer and privateer.<\/figcaption><\/figure>\n

In den vroegen morgen hoorde men schoten wisselen op Meerzorg. De Fransen hadden deze plantage overvallen.<\/p>\n

De eigenaar, Paul Amsinck, vluchtte met zijn gezin in het bos en de Fransen maakten zijn woning tot hun hoofdkwartier. Van Meerzorg uit ondernamen zij strooptochten naar naburige plantages.<\/p>\n

Er was geen voldoende weermacht om den vijand het hoofd te bieden, zodat men verplicht was vrede te sluiten. Cassard legde nu aan de kolonie een brandschatting op ter waarde van driekwart miljoen gulden, die door de burgerij moest worden betaald.<\/p>\n

Gedeeltelijk werd die schatting in den vorm van suiker voldaan. Het verdrag met Cassard werd getekend 27 October 1712, op de plantage Meerzorg.<\/p>\n

 <\/p>\n

 <\/p>\n

 <\/p>\n

 <\/p>\n\n

 <\/p>\n

<\/p>\n\n

\"\"Meerzorg was toen reeds een belangrijke suikerplantage, met verscheidene honderden slaven. Meer dan een eeuw bleef de plantage in het bezit van de familie Amsinck. Het is waarschijnlijk, dat de NederEngelsche naam der plantage : Ansoe, een verbastering is van den naam Amsinck. In 1896 werd de onderneming geliquideerd.<\/p>\n

De plantage bleef echter nog enige jaren suikerriet leveren aan Marienburg. Omstreeks 1900 werden de eerste percelen op Meerzorg uitgegeven aan immigranten, voor de rijstcultuur, enz.<\/p>\n

In 1907 scheen een nieuwe dageraad te gloren voor Meerzorg. Opgericht werd de Cultuur Maatschappij Meerzorg, die op grote schaal de teelt van bacoven voor export ter hand nam, onder directie van den onlangs gepensioneerden distrikts commissaris A. J. C. v.d. Feen.<\/p>\n

Na den ondergang dier cultuur, nam het Gouvernement de plantage over, voor de schuld wegens genoten voorschotten voor de bacovencultuur.<\/p>\n

Meerzorg werd daardoor een Gouvernements vestigingsplaats en heeft zich thans ontwikkeld tot eender bloeiendste vestigingsplaatsen inde kolonie.<\/p>\n

Met het aangrenzende Mopentibo heeft de vestigingsplaats een oppervlakte van 1350 hectaren, welke, op een klein gedeelte na, geheel uitgegeven is, in perceel van driekwart tot anderhalve hectare. Hiervan zijn beplant met Koffie 8 H. A.
\nKoren 15 H. A.
\nRijst 464 Hectare
\nAardvruchten 73 Hectare
\nBananen \u2019 22 Hectare
\nBacoven 54 Hectare
\nDe productie bedroeg het afgelopen jaar (1928)
\nKoffie 1600 KG.
\nKoren 29900 KG.
\nPadi 1332800 KG.
\nAardvruchten 158800 KG.
\nTrossen bananen 12300
\nTrossen bacoven 31900<\/p>\n

\"\"Op Meerzorg zijn ruim twee duizend Brits Indi\u00ebrs en Javanen, met dien verstande dat de Javanen ongeveer een kwart dier bevolking vertegenwoordigen.<\/p>\n

Er zijn slechts 176 niet-immigranten gevestigd. De vestiging maakt den indruk zoals de Gouverneur opmerkte welvarend te zijn. Wie Meerzorg heeft gezien, zal niet voetstoots kunnen beamen, dat de kleine landbouw een mislukking is in Suriname en geen bestaan kan opleveren.<\/p>\n

Men moet echter daarbij in aanmerking nemen, dat Meerzorg onder vrij gunstige omstandigheden verkeert.<\/p>\n

De ligging, vlak over de stad, vergemakkelijkt den afzet en is de oorzaak, dat op deze vestiging zich de grootste veeteelt van de kolonie ontwikkeld heeft.<\/p>\n

De kleine landbouwers op Meerzorg bezitten ongeveer acht honderd runderen. Hier heeft men dus den normalen toestand, dat landbouw en veeteelt hand aan hand kunnen gaan.<\/p>\n

In meer afgelegen districten is dit laatste niet mogelijk, omdat transportbezwaren den afzet van melk moeilijk maken. In die districten kan men zich dus slechts op den teelt van slachtvee toeleggen, ls de kleine landbouw levensvatbaar ?<\/p>\n

 <\/p>\n\n

<\/p>\n

 <\/p>\n\n

Men is vaak geneigd een pessimistisch antwoord te geven op die vraag. En als een axioma kan worden aangenomen, dat het bedrijf eerst dan voldoende stabiliteit zal verkrijgen als de afzetgelegenheid naar buiten toeneemt, waarvoor natuurlijk Cura\u00e7ao in de eerste plaats in aanmerking komt. Het komt nu nog te vaak voor, dat er een soort crisis ontstaat, als in tijden van overvloedige productie de plaatselijke markt niet alles kan opnemen<\/p>\n

Maar er ziin toch ook bemoedigende verschijnselen. Wij vernamen, dat een landbouwer van Kronenburg een pelmolen kocht op Meerzorg voor drie duizend gulden en dit aanzienlijk bedrag contant betaalde. Een Creolen landbouwer aan het Pad van Wanica kocht onlangs een win kei voor f 1400 en bleek dit bedrag en zelfs veel meer dan dit bedrag in contanten in huis te hebben.<\/p>\n

\"\"
Ambts woning op Meerzorg<\/figcaption><\/figure>\n

Een oude Creolen landbouwer op Domburg, die als kandidaat voor het Armenhuis werd beschouwd, drie jaar lang geen huur had betaald en wiens perceel dan ook ingetrokken was, bleek onlangs bezitter te zijn van een spaarbankboekje van f 125 en nog ongeveer f 25 aan contanten in huis te hebben. Een Britsch Indische vrouw aan het Pad van Wanica, klaagde onlangs bij een bezoek van den Gouverneur steen en been, dat zij gebrek leed.<\/p>\n

Zij had een perceeltje en twee koeien en het bleek, dat haar zoontje eiken dag per fiets de Hendrikschool te Paramaribo bezocht. Deze klagende vrouw was dus in staat haar kind de duurste school in de stad te doen bezoeken.<\/p>\n

Deze gevallen leveren wel niet elk op zichzelf, het bewijs dat de kleine landbouw een goed betalend bedrijf is, doch zij wijzen er toch wel op, dat men voorzichtig moet zijn in zijn oordeel en er in ieder geval vaak sterk overdreven wordt.
\nEen bezoek aan Meerzorg is wel geschikt om het vertrouwen in dit bedrijf te doen herleven Er zijn een 1300 houders van perceelen, die nu ongeveer tien duizend gulden aan huur opbrengen en over het algemeen prompt betalen.<\/p>\n

De activiteit van het districts bestuur en van den ter plaatse gevestigden opzichter Chundro zal zeker bijdragen tot dit gunstig resultaat, maar in ieder geval blijkt ook hier, dat de menschen in staat zijn wat te betalen. Dat liet aantal aanslagenen inde inkomstenbelasting slechts ongeveer dertig bedraagt, zal wel een gevolg zijn van het feit, dat het zoo uiterst moeilijk is om het juiste inkomen vaneen landbouwer vast test. llen.<\/p>\n

Op hun eigen opgaven moet men daarbij natuurlijk allerminst afgaan. Een goede boer klaagt nu eenmaal altijd en het is van algemeene bekendheid, dat hun productie opgaven steeds het tegendeel van geflatteerd zijn. In dit licht bezien, zullen de hierboven vermelde productiecijfers in werkelijkheid waarschijnlijk nog wel iets meevallen.<\/p>\n

 <\/p>\n\n

<\/p>\n

 <\/p>\n\nDe percelen op Meerzorg worden verhuurd voor tien gulden per hectare per jaar. Daar de zesjarige periode van vrijstelling voor de meeste percelen reeds voorbij is, zal de huuropbrengst in de toekomst niet veel meer stijgen. Voor de percelen in het voorland (dat tot dusverre niet ingepolderd is, maar waarschijnlijk spoedig zal worden ingedijkt) wordt slechts zes gulden huur ge\u00ebist. Meermalen wordt geklaagd, dat het Gouvernement te veel huur eist, maar als men nagaat wat op particuliere vestingsplaatsen aan huur wordt betaald, dan blijkt juist het Gouvernement ook hier weder het goedkoopst te zijn.<\/p>\n

Bekend is bovendien, dat het Gouvernement heel wat meer dan particulieren doet aan onderhoud van wegen en kanalen, Meerzorg bijv. is bijna geheel van grindpaden voorzien, zoodat men in alle richtingen fietsen kan. Het jaarlijks onderhoud van Meerzorg kost het Gouvernement twee tot vier duizend gulden (waarbij het delfwerk een hoofdrol speelt) of, met inbegrip van den opzichter vijf tot zeven duizend gulden.<\/p>\n

Daar alleen reeds de huren meer dan dit bedrag opbrengen, zijn wij\u2014in vergelijking van, vroeger\u2014althans nu zoover, dat de vestigingsplaats meer inkomsten dan uitgaven brengt. Berekent men ook de rente van aanlegkosten, dan blijven de vestigingsplaatsen tot dusverre een lastpost.<\/p>\n

 <\/p>\n\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

… >>Lees verder<\/a><\/p>\n","protected":false},"author":4,"featured_media":122890,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[118],"tags":[],"class_list":["post-111694","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-fosten-tori","infinite-scroll-item","generate-columns","tablet-grid-50","mobile-grid-100","grid-parent","grid-50","resize-featured-image"],"fifu_image_url":"https:\/\/suriname.nu\/surinamenieuws\/wp-content\/uploads\/2021\/11\/anda-suriname-sluis-meerzorg.jpg","_links":{"self":[{"href":"https:\/\/suriname.nu\/surinamenieuws\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/111694","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/suriname.nu\/surinamenieuws\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/suriname.nu\/surinamenieuws\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/suriname.nu\/surinamenieuws\/wp-json\/wp\/v2\/users\/4"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/suriname.nu\/surinamenieuws\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=111694"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/suriname.nu\/surinamenieuws\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/111694\/revisions"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/suriname.nu\/surinamenieuws\/wp-json\/wp\/v2\/media\/122890"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/suriname.nu\/surinamenieuws\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=111694"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/suriname.nu\/surinamenieuws\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=111694"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/suriname.nu\/surinamenieuws\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=111694"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}